درد پهلو (سنگ‌کوب) حین دویدن: چرا می‌آید و چه کنیم

چیست و چه چیزهایی با آن همراه است

دردی تیز یا گرفتگی‌مانند، معمولاً زیرِ دنده‌ها و بیشتر سمتِ راست، که با دویدن شروع می‌شود و با ایستادن کم می‌شود. در تازه‌کارها خیلی شایع‌تر است و با تمرینِ منظم کم می‌شود.

علتِ قطعی روشن نیست؛ توضیح‌های محتمل شاملِ کششِ رباط‌های نگه‌دارندهٔ اندام‌های شکمی و تحریکِ پردهٔ داخلیِ شکم است. چیزهایی که به‌طورِ مکرر همراهش دیده می‌شوند روشن‌ترند: خوردن یا نوشیدنِ زیاد درست قبل از دویدن، شروعِ تند بدونِ گرم‌کردن، تنفسِ سطحی و تند، و دویدن با بالاتنهٔ خم.

در همان لحظه

آهسته‌تر بدو یا راه برو. با کفِ دست روی نقطهٔ درد فشار بده و همان موقع یک بازدمِ بلند و کامل بیرون بده، چند بار. کمی به جلو خم شدن هنگامِ بازدم برای بعضی‌ها کمک می‌کند.

بعضی دونده‌ها با هماهنگ‌کردنِ بازدم با پایِ مخالفِ سمتِ درد (درد راست → بازدم روی فرودِ پایِ چپ) نتیجه می‌گیرند. زیان ندارد؛ امتحان کن. وقتی درد رفت، آهسته شروع کن، نه با همان سرعتِ قبلی.

برای اینکه کمتر بیاید

بعد از غذای کامل دو تا سه ساعت صبر کن؛ درست قبل از دویدن یک‌باره آبِ زیاد نخور — قبلش کم‌کم بنوش. نوشیدنی‌های خیلی شیرین یا گازدار قبل از دویدن بدترند.

گرم‌کردن را حذف نکن: پنج دقیقه راه رفتن و شروعِ آهسته. نفسِ عمیقِ شکمی به جای نفسِ سطحیِ سینه‌ای. و اگر هنوز زیاد پیش می‌آید، تقویتِ سادهٔ عضلاتِ مرکزیِ بدن (پلانک، چند دقیقه در روز) در تجربهٔ بسیاری از دونده‌ها کمک کرده — شواهدِ رسمی‌اش محدود است، ولی هزینه‌ای هم ندارد.

وقتی دردِ پهلو نیست

دردِ پهلو با ایستادن در چند دقیقه می‌رود. اگر درد بعد از توقف ادامه دارد، به شانه یا بازو می‌زند، با فشارِ قفسهٔ سینه، تهوعِ شدید، تب یا تنگیِ نفسِ غیرمعمول همراه است، یا هر بار در همان نقطه و بدونِ ارتباط با غذا برمی‌گردد — دیگر موضوعِ این راهنما نیست و باید پزشک ببینی. این صفحه دربارهٔ یک ناراحتیِ بی‌خطرِ رایج است، نه ابزارِ تشخیص.