دویدن بدون اینترنت: GPS چطور آفلاین کار می‌کند

GPS و اینترنت دو چیز جدا هستند

گیرندهٔ GPS گوشی، سیگنال ماهواره‌ها را می‌گیرد. این یک ارتباط یک‌طرفه است: ماهواره می‌فرستد، گوشی می‌شنود. هیچ اینترنتی در این ماجرا نیست و هیچ داده‌ای از گوشی به جایی نمی‌رود.

پس موقعیت تو، مسافتی که دویده‌ای و مسیری که رفته‌ای، همه بدون اینترنت قابل محاسبه‌اند. اپ می‌تواند کل دویدن را روی خود گوشی ثبت کند.

پس اینترنت برای چیست

دو چیز به اینترنت نیاز دارند. اول، نمایش نقشه: تصویر خیابان‌ها و ساختمان‌ها فایل‌هایی هستند که باید از جایی دانلود شوند. دوم، همگام‌سازی: فرستادن دویدن به سرور تا روی دستگاه دیگری هم ببینی‌اش یا در رتبه‌بندی بیاید.

هیچ‌کدام برای خودِ ضبط لازم نیستند. اگر آفلاین بدوی، مسیر روی گوشی می‌ماند و هر وقت اینترنت وصل شد خودش فرستاده می‌شود.

یک تلهٔ رایج: A-GPS

گاهی گوشی در فضای باز هم چند دقیقه طول می‌کشد تا موقعیت را پیدا کند. دلیلش معمولاً این است که گوشی برای سرعت‌بخشیدن به اولین قفل، از داده‌های کمکی روی اینترنت استفاده می‌کند (A-GPS) و وقتی اینترنت نیست باید همه‌چیز را از صفر از ماهواره بخواند.

راه عملی‌اش ساده است: قبل از خروج، چند ثانیه با اینترنت اپ را باز کن تا اولین قفل بگیرد. بعد از آن اینترنت را قطع کن؛ ادامهٔ کار به آن نیازی ندارد.

نقشهٔ آفلاین

اگر می‌خواهی حین دویدن نقشه را هم ببینی، راهش این است که فایل‌های نقشهٔ شهرت را از قبل دانلود کنی. MHrunkeeper برای چهارده شهر ایران بستهٔ جداگانه دارد که یک‌بار می‌گیری و بعد بدون اینترنت کار می‌کند.

اندازه‌ها کوچک‌اند — بستهٔ تهران حدود ۱۲ مگابایت است. دانلودشان هم اختیاری است: اگر اینترنت داری، نقشه بدون هیچ دانلودی نمایش داده می‌شود.

خلاصه

برای ثبت دویدن: فقط GPS، بدون اینترنت. برای دیدن نقشه حین دویدن: یا اینترنت، یا بستهٔ آفلاین. برای همگام‌سازی: اینترنت، ولی هر وقت که شد — عجله‌ای نیست.