راهنما
قلمرو چطور حساب می‌شود
مکانیک قلمرو یک جملهٔ ساده دارد — «هرچه بدوی مال توست» — ولی زیرش چند تصمیم هست که ارزش توضیح دارند، مخصوصاً آن‌هایی که به حریم خصوصی برمی‌گردند.
آخرین بازبینی: ۱۴۰۵/۰۶/۰۹
شش‌ضلعی، نه مربع
شهر با شبکه‌ای از شش‌ضلعی‌ها پوشانده می‌شود (استاندارد H3، رزولوشن ۸). هر سلول به‌طور میانگین حدود ۰٫۷۴ کیلومترمربع است — یعنی تقریباً یک کیلومتر از این سر تا آن سر، اندازهٔ یک محله.
شش‌ضلعی به‌جای مربع، چون فاصلهٔ مرکز هر شش‌ضلعی تا هر شش همسایه‌اش یکسان است. در شبکهٔ مربعی، همسایهٔ گوشه‌ای دورتر از همسایهٔ کناری است و همین، محاسبهٔ «مجاورت» را کج می‌کند.
مالکیت با متر تعیین می‌شود، نه با عبور
صرفِ رد شدن از یک سلول کافی نیست. برای هر سلول، تعداد مترِ دویده‌شده داخل آن شمرده می‌شود، و سلول به کسی می‌رسد که بیشترین متر را دارد.
یعنی دویدن‌های تکراری در محلهٔ خودت، قلمرو را محکم می‌کند؛ و کسی که یک‌بار از آنجا رد شود آن را نمی‌گیرد. برعکسش هم هست: اگر مدتی نروی و دیگری بیشتر بدود، سلول دست او می‌افتد.
هشتاد متر اول و آخر عمداً حساب نمی‌شود
اینجا مهم‌ترین تصمیم این سیستم است. دویدن‌ها معمولاً از در خانه شروع و به در خانه ختم می‌شوند. اگر ابتدا و انتهای مسیر در قلمروی عمومی بیاید، هر کسی با نگاه‌کردن به نقشه می‌تواند حدس بزند کجا زندگی می‌کنی.
پس ۸۰ متر اول و ۸۰ متر آخرِ هر دویدن از محاسبهٔ قلمروی عمومی حذف می‌شود. این متر‌ها در مسافتِ خودت هست و در آمارت دیده می‌شود؛ فقط به نقشهٔ عمومی راه پیدا نمی‌کند.
چه چیزی از گوشی بیرون می‌رود
مسیر کامل — یعنی دنبالهٔ نقطه‌های GPS — روی خود گوشی می‌ماند و به سرور فرستاده نمی‌شود. چیزی که می‌رود سه چیز است: مسافت، مدت، و اینکه در هر شش‌ضلعی چند متر دویده‌ای.
به همین دلیل نقشهٔ عمومی می‌تواند بگوید «این سلول مال کیست» بدون اینکه بتواند مسیر کسی را بازسازی کند.
چرا نمی‌شود با ماشین قلمرو گرفت
دو سنجه جلوی این را می‌گیرند. اول، سقف سرعت: دویدنی که میانگین سرعتش از ۴۵ کیلومتر بر ساعت بگذرد پذیرفته نمی‌شود.
دوم، گام‌شمار گوشی. GPS فقط می‌گوید گوشی چقدر جابه‌جا شده؛ گام‌شمار می‌گوید آیا انسانی حرکت کرده است. جابه‌جایی بدون قدم، دویدن نیست.
مطالب مرتبط
نقشهٔ آفلاین این شهرها